Ҳар шабӣ чун ёди он рухсор гулнорӣ кунам

هر شبی چون یاد آن رخسار گلناری کنم

То ба вақти субҳ аз мижгон гуҳарборӣ кунам

تا به وقت صبح از مژگان گهرباری کنم

Гоҳ аз туфи даҳон доман бисӯзам зуҳд ро

گاه از تف دهان دامن بسوزم زهد را

Гуҳи зи дӯди синаи сақфи осмон торӣ кунам

گه ز دود سینه سقف آسمان تاری کنم

Тири мижгонаш ба ҷонам то расед аз нӯки оҳ

تیر مژگانش به جانم تا رسید از نوک آه

Захмҳо ҳар субҳ дар на тоқ зангорӣ кунам

زخمها هر صبح در نه طاق زنگاری کنم

Гар таманнои ҷафоӣ ӯ ба хўнризм буд

گر تمنای جفای او به خونریزم بود

Шаҳнаи ғамро ба хӯни хеши ҳам ёрӣ кунам

شحنه غم را به خون خویش هم یاری کنم

Зарбат ғам мехӯрам султонии осо то ба кӣ

ضربت غم می خورم سلطانی آسا تا به کی

Қиблаи ҷон рӯй он рухсор гулнорӣ кунам

قبله جان روی آن رخسار گلناری کنم