Манзили ишқат ки ман пӯшида дар ҷон ме кунам

منزل عشقت که من پوشیده در جان می‌کنم

Рух гувоҳӣ медиҳад , ҳарчанд пинҳон ме кунам

رخ گواهی می‌دهد، هرچند پنهان می‌کنم

Ҷон ки банд рафтанасту монданаш аз баҳр онаст

جان که بند رفتن است و ماندنش از بهر آنست

Каз камонат ҳар замони ман ваъда пайкон ме кунам

کز کمانت هر زمان من وعده پیکان می‌کنم

Тӯшаи ҷонами гарони гашт аз барои он ҷаҳон

توشه جانم گران گشت از برای آن جهان

Бас ки ғами ҳайти захира аз пай он ме кунам

بس که غم‌هایت ذخیره از پی آن می‌کنم

Гуфтем : « хоки дирами баҳр чаҳ май дорӣ ба чашм ? »

گفتیم: «خاک درم بهر چه می‌داری به چشم؟»

Гиряи чашмамро ҷароҳат кард , дармон мекунам !

گریه چشمم را جراحت کرد، درمان می‌کنم!

Дида бибаред ин замон аз дидани ғамҳои ту

دیده ببرید این زمان از دیدن غم‌های تو

Ҳркҷои шинам , дили халқӣ парешон ме кунам

هرکجا شینم، دل خلقی پریشان می‌کنم

Ғамза мезад , гуфтамаш « чун ошиқон ҷон ме кунанд

غمزه می‌زد، گفتمش «چون عاشقان جان می‌کنند

Чист он , гуфто : « барояшони мурдан осон ме кунам

چیست آن، گفتا: «برایشان مردن آسان می‌کنم

эй ки дилҳо май ситад аз халқ , гуфтам : « ин чарост ? »

ای که دل‌ها می‌ستد از خلق، گفتم: «این چراست؟»

Гуфт : « дар бозори ғами нархи дил арзон мекунам »

گفت: «در بازار غم نرخ دل ارزان می‌کنم»

Ҷон ва дил додам хаёлашро , куҷо монад ба ҷо

جان و دل دادم خیالش را، کجا ماند به جا

Хсрўо , чун дузд бар коло нигаҳбон мекунам ?

خسروا، چون دزد بر کالا نگهبان می‌کنم؟