Сояи ворам ҳар шаб аз савдои зулфат , чун кунам ?

سایه وارم هر شب از سودای زلفت، چون کنم؟

Чанд гирди хештани гуҳи саҳару гуҳ афсун кунам !

چند گرد خویشتن گه سحر و گه افسون کنم!

Аз дили бдхўии худ хуноба Эй дорам ки гар

از دل بدخوی خود خونابه ای دارم که گر

Қатрае аз дили буруни резам , ҷигарҳо хӯн кунам

قطره ای از دل برون ریزم، جگرها خون کنم

Ту ба банди куштани ман , ман бар он каз дӯстӣ

تو به بند کشتن من، من بر آن کز دوستی

Умри худро бугсалам , дар умри ту афзӯн кунам

عمر خود را بگسلم، در عمر تو افزون کنم

Гавҳарӣ дорам ки дар вай нест ҷузи лؤлؤии хом

گوهری دارم که در وی نیست جز لؤلؤی خام

Чун нисори хоки пояти лؤлؤӣ макнун кунам ?

چون نثار خاک پایت لؤلؤی مکنون کنم؟

Чанд гӯйӣ « ишқро аз дил барон ва хуш бизӣ »

چند گویی «عشق را از دل بران و خوش بزی »

Гар тавонам , ҷони худро аз дасти ту берун кунам

گر توانم، جان خود را از دست تو بیرون کنم

Гуфтем « дилро чаро аз ишқ наоре сӯии зуҳд » ?

گفتیم « دل را چرا از عشق نآری سوی زهد»؟

Ваа ки шоҳиди хонаеро вақфи масҷид чун кунам ?

وه که شاهد خانه ای را وقف مسجد چون کنم؟

Рӯҳ маҷнӯн ояд ва омӯзад оятҳои ишқ

روح مجنون آید و آموزد آیتهای عشق

Шеъри хусравгар рақам бар турбат маҷнӯн кунам

شعر خسرو گر رقم بر تربت مجنون کنم