Як сухангар зон лаби шкрФшони беруни кашам

یک سخن گر زان لب شکرفشان بیرون کشم

Сад дили гмгштаҳро аз ваии нишони беруни кашам

صد دل گمگشته را از وی نشان بیرون کشم

Орзӯ дорам миёнат бингарам бе перҳан

آرزو دارم میانت بنگرم بی پیرهن

Моҳ ман бигзор торӣ аз каттони беруни кашам

ماه من بگذار تاری از کتان بیرون کشم

Ним музд рӯй ту сад ҷон буд , он ҳам чу нест

نیم مزد روی تو صد جان بود، آن هم چو نیست

Ним ҷонӣ ҳаст , агар гӯйӣ , ҳамон беруни кашам

نیم جانی هست، اگر گویی، همان بیرون کشم

Малик ҷон бидиҳам лабатро дарбҳои бӯса Эй

ملک جان بدهم لبت را در بهای بوسه ای

Ҳам ба бӯсаи ҷони дигар зон даҳони беруни кашам

هم به بوسه جان دیگر زان دهان بیرون کشم

Хати ту дар чашм ман бинишаст , тадбирӣ бисоз

خط تو در چشم من بنشست، تدبیری بساز

То гилӣми худ магари зи оби равони беруни кашам

تا گلیم خود مگر ز آب روان بیرون کشم

Чун ҷаҳонро бим тӯфонаст зи оби чашми ман

چون جهان را بیم طوفان است ز آب چشم من

Рахт ҳастигар тавонам , зини ҷаҳони беруни кашам

رخت هستی گر توانم، زین جهان بیرون کشم

Бас ки оҳи оташинам дар ҷаҳон дорад гузар

بس که آه آتشینم در جهان دارد گذر

Обила , бинӣ , саросар аз забони беруни кашам

آبله، بینی، سراسر از زبان بیرون کشم

эй турои сад кушта чун ман , чанд гӯйӣ каз ҷафо

ای ترا صد کشته چون من، چند گویی کز جفا

Хӯни баҳмони резаму ҷони фалони беруни кашам

خون بهمان ریزم و جان فلان بیرون کشم

Як шабии меҳмон хусрав бош то аз ҷаври ту

یک شبی مهمان خسرو باش تا از جور تو

Синаро холӣ кунам , рози ниҳони беруни кашам

سینه را خالی کنم، راز نهان بیرون کشم