Неи маҷоли он ки ӯро аз дил худ баркашам

نی مجال آن که او را از دل خود برکشم

Неи дили холӣ ки дар дили дилбарии дигари кашам

نی دل خالی که در دل دلبری دیگر کشم

Дидарогар ҳақ он набӯд ки дид ӯ рӯй ту

دیده را گر حق آن نبود که دید او روی تو

Ман зи хӯнҳое казу хӯрдам з чашмаш баркашам

من ز خونهایی کزو خوردم ز چشمش برکشم

Гар натарсам зон ки дар хуноба монад ёри ман

گر نترسم زان که در خونابه ماند یار من

Баркашам дида ба ҷои дида ӯро дар кашам

برکشم دیده به جای دیده او را در کشم

Дар раҳе , кӯ рафт , ин сар то нагардад хоки раҳ

در رهی، کو رفت، این سر تا نگردد خاک ره

Ҳам ба хоки роҳ ӯ зон хок роҳаш баркашам

هم به خاک راه او زان خاک راهش برکشم

Бар худаш хонам , фузулии байн ки мехоҳам , ба ҷаҳд

بر خودش خوانم، فضولی بین که می خواهم، به جهد

Чашмаи хуршедро дар ҷанби нилӯфари кашам

چشمه خورشید را در جنب نیلوفر کشم

Оқибат равшан шавад ҳамсоягонро сӯзи ман

عاقبت روشن شود همسایگان را سوز من

Гар чаҳ оҳи оташин аз халқи пинҳон дар кашам

گر چه آه آتشین از خلق پنهان در کشم

Чу бар он сўн тавонад дошт , хусрав , солҳо

چو بر آن سون تواند داشت، خسرو، سالها

Гар тавонам як сухан зон лаъли ҷонпарвар кашам

گر توانم یک سخن زان لعل جان پرور کشم