эй хуши он шабҳо ки ман дар дидаи хобии доштам

ای خوش آن شبها که من در دیده خوابی داشتم

Гуҳи чароғи равшану гуҳи моҳтобии доштам

گه چراغ روشن و گه ماهتابی داشتم

Борҳо ёд оварам , дар хоби беҳӯшии рӯм

بارها یاد آورم، در خواب بیهوشی روم

Он ки вақте бо хаёли дӯсти хобии доштам

آن که وقتی با خیال دوست خوابی داشتم

Чанд доғи бедилии пайвастаи байнам , пеши азин

چند داغ بیدلی پیوسته بینم، پیش ازین

Дили маро буд , ар чаҳ вайрону харобии доштам

دل مرا بود، ار چه ویران و خرابی داشتم

Рӯзгори он дида натавонист дид ва кард хӯн

روزگار آن دیده نتوانست دید و کرد خون

Ман ки бар рӯем зи чашми хеши обии доштам

من که بر رویم ز چشم خویش آبی داشتم

Муҳаррамӣ дидам , шабӣ аз дидаи беруни рехтам

محرمی دیدم، شبی از دیده بیرون ریختم

Он ҳамаи хунобаҳо кандар кабобии доштам

آن همه خونابه‌ها کاندر کبابی داشتم

Он чаҳ давлат буд кандар як шабии хандаи занон

آن چه دولت بود کاندر یک شبی خنده زنان

Гӯйӣ аз фирдавси аъзами фатҳи бобии доштам

گویی از فردوس اعظم فتح بابی داشتم

Гуфт натавонам ?бирти ман ончии шаб бар ман гузашт

گفت نتوانم برت من آنچه شب بر من گذشت

К-эии биҳиштӣ рӯй , давр аз ту азобии доштам

کای بهشتی روی، دور از تو عذابی داشتم

Зорем бишунид ёр ва гуфт « май нолии зи ишқ »

زاریم بشنید یار و گفت «مینالی ز عشق»

Хусравам , зон бар даҳонгар чаҳ ҷавобии доштам

خسروم، زان بر دهان گر چه جوابی داشتم