Ман ки давр аз дӯстони вази ёри давр афтода ам

من که دور از دوستان وز یار دور افتاده ام

Мурғи нолонам ки аз гулзори давр афтода ам

مرغ نالانم که از گلزار دور افتاده ام

Чун зем каз дил диҳандам халқ ва дилдорӣ кунанд

چون زیم کز دل دهندم خلق و دلداری کنند

Ман ки ҳам аз дили ҳам аз дилдори давр афтода ам

من که هم از دل هم از دلدار دور افتاده ام

Гар нахоҳӣ ёрӣ аз ҷону бимирам дар фироқ

گر نخواهی یاری از جان و بمیرم در فراق

Ҳақ ба дасти ман буд каз ёри давр афтода ам

حق به دست من بود کز یار دور افتاده ام

Пеш ҳар сангии ҳамеи резами зи дили хуноба Эй

پیش هر سنگی همی ریزم ز دل خونابه ای

Чун кунам чун каз дару девори давр афтода ам

چون کنم چون کز در و دیوار دور افتاده ام

Гар чаҳ ҳиҷрами кишт , ҳам шодам ки бории чандгоҳ

گر چه هجرم کشت، هم شادم که باری چندگاه

Зон дили бадбахти бдкрдори давр афтода ам

زان دل بدبخت بدکردار دور افتاده ام

эй ки сомони ҷӯӣ аз ман тарки ҷонами гир , зонк

ای که سامان جویی از من ترک جانم گیر، زانک

Солҳо бошад ки ман зини кори давр афтода ам

سالها باشد که من زین کار دور افتاده ام

Айши ман гӯ талх бош , эй ошно , ёдами мада

عیش من گو تلخ باش، ای آشنا، یادم مده

Зон лаби ширин ки хсрўўори давр афтода ам

زان لب شیرین که خسرووار دور افتاده ام