Шаби ман сияҳ шуд аз ғам , маи ман каҷот ҷӯям ?

شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟

Ба шаби дарози ҳиҷрони магар аз худоат ҷӯям ?

به شب دراز هجران مگر از خدات جویم؟

Нае он гулӣ ки оради сӯии моти ҳеҷ бодӣ

نه ای آن گلی که آرد سوی مات هیچ بادی

зи паии дил худаст ин ки ман аз сабоат ҷӯям

ز پی دل خود است این که من از صبات جویم

Суханат ба сарв гӯям , хабарати зи боди пурсам

سخنت به سرو گویم، خبرت ز باد پرسم

Ту даруни дидау дил , зи касон чароат ҷӯям ?

تو درون دیده و دل، ز کسان چرات جویم؟

Ба дил ва ду дидау ҷони ҳамаи ҷо наҳуфта ҳастӣ

به دل و دو دیده و جان همه جا نهفته هستی

Чу набинам ошкоро , ба кадом ҷот ҷӯям ?

چو نبینم آشکارا، به کدام جات جویم؟

Ту ки бар дар ту гум шуд сарви тоҷи подшоҳон

تو که بر در تو گم شد سرو تاج پادشاهان

Чаҳ хаёл фосидаст ин ки ман гадоат ҷӯям

چه خیال فاسد است این که من گدات جویم

Дил ман гирифт аз дайн , бути ман каҷот ёбам ?

دل من گرفت از دین، بت من کجات یابم؟

Шаби ман сияҳ шуд аз ғам , маи ман каҷот ҷӯям ?

شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟

Тани зори ман шикастӣ , дилу ҷони фидоати созам

تن زار من شکستی، دل و جان فدات سازم

Талаб ар кунӣ сари ман , зи сар ризоат ҷӯям

طلب ار کنی سر من، ز سر رضات جویم

Чу зи оҳи дардмандони сӯй ту равад балое

چو ز آه دردمندان سوی تو رود بلایی

Ба миён сипар шавам ҳам раҳи он балот ҷӯям

به میان سپر شوم هم ره آن بلات جویم

Сари гум шуда биҷӯед магар аз дар ту хусрав

سر گم شده بجوید مگر از در تو خسرو

з куҷост бахти онам ки ба зер пот ҷӯям

ز کجاست بخت آنم که به زیر پات جویم