Моро чаҳ ғами имрӯз ки маъшуқа ба ком аст

ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است

Олам ба муроди дилу иқбол ғулом аст

عالم به مراد دل و اقبال غلام است

Сайдӣ ки дили халқи ҷаҳон буд ба домаш

صیدی که دل خلق جهان بود به دامش

Алмнти ллаҳ ки имрӯз ба дом аст

المنت لله که امروز به دام است

Чун толеъ он нест ки бӯсами лаби лаълат

چون طالع آن نیست که بوسم لب لعلت

Моро назарӣ аз ма рӯй ту тамом аст

ما را نظری از مه روی تو تمام است

Аз тоқи ду абрӯии ту , эй каъбаи мақсӯд

از طاق دو ابروی تو، ای کعبه مقصود

Халқӣ ба гумонанд ки то каъба кадом аст

خلقی به گمانند که تا کعبه کدام است

Чашми ту агар хӯни дилами рехт , аҷаб нест

چشم تو اگر خون دلم ریخت، عجب نیست

ӯро чаҳ тавон гуфт ки ӯ маст мудом аст

او را چه توان گفت که او مست مدام است

Хусрав ки саломат накунад айби мгирш

خسرو که سلامت نکند عیب مگیرش

Ошиқ ки туро дид чаҳ пурвой салом аст

عاشق که ترا دید چه پروای سلام است