Аҳдҳоро гуҳ он шуд ки зи сар тоза кунем

عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم

Меҳрҳоро ба дили хастаи асар тоза кунем

مهرها را به دل خسته اثر تازه کنیم

Ғазали сӯхтаи хоҳем аз он мутриби маст

غزل سوخته خواهیم از آن مطرب مست

Доғи деринаи худ бози зи сар тоза кунем

داغ دیرینه خود باز ز سر تازه کنیم

Ҷигари сӯхтаро риш куҳан бигушоӣем

جگر سوخته را ریش کهن بگشاییم

Дардҳоро ба ҳамаи шаҳри хабар тоза кунем

دردها را به همه شهر خبر تازه کنیم

Дӯстро дарди дили худ ба фиғони ёди диҳем

دوست را درد دل خود به فغان یاد دهیم

Боғро нолаи мурғони саҳар тоза кунем

باغ را ناله مرغان سحر تازه کنیم

Бода нӯшем барон рӯйу пиёла ҳар дам

باده نوشیم بران روی و پیاله هر دم

Гар ба нимӣ расад аз хӯни ҷигар тоза кунем

گر به نیمی رسد از خون جگر تازه کنیم

Масту лоиъқл бо дӯст ба бозор шавем

مست و لایعقل با دوست به بازار شویم

Қиссаи ишқ ба ҳар кӯча ва дар тоза кунем

قصه عشق به هر کوچه و در تازه کنیم

Чун хӯрдаи бода , лабаш пок кунем аз доман

چون خورده باده، لبش پاک کنیم از دامن

Вази сари олӯдагии домантар тоза кунем

وز سر آلودگی دامن تر تازه کنیم

Имшаб онаст ки афсона ҳиҷрон гӯйем

امشب آن است که افسانه هجران گوییم

Вари турои хоби барад , бор дигар тоза кунем

ور ترا خواب برد، بار دگر تازه کنیم

Зинда дорем аз ин пас шаб , агар умр шавад

زنده داریم از این پس شب، اگر عمر شود

Пас дуои шаҳи ҷамшеди гуҳар тоза кунем

پس دعای شه جمشید گهر تازه کنیم

Зулфи ошуфта аз он рӯй ба як сӯй наҳем

زلف آشفته از آن روی به یک سوی نهیم

Ҷони озурдаи хусрав ба назар тоза кунем

جان آزرده خسرو به نظر تازه کنیم