Фаррухи он рӯз ки дида бар рахт боз кунам

فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنم

Ту марои ҷониби худ хуоне ва ман ноз кунам

تو مرا جانب خود خوانی و من ناز کنم

Чанд гӯйӣ ки « ту мена?ил ки ман май шинавам »

چند گویی که «تو می نال که من می شنوم »

Ин на чангаст ки пеши ту чу ма соз кунам

این نه چنگ است که پیش تو چو مه ساز کنم

Солҳо шуд ки наёбам хабар ва дар Кувайт

سالها شد که نیابم خبر و در کویت

Дили берун шударо оем ва овоз кунам

دل بیرون شده را آیم و آواز کنم

Боғбоно , зи ту гуҳи гуҳ буд ар фармонам

باغبانا، ز تو گه گه بود ار فرمانم

Булбулам бар сар худ оем ва парвоз кунам

بلبلم بر سر خود آیم و پرواز کنم

Баҳри дилбастагӣ , эй дӯст , раҳ бад бигзор

بهر دلبستگی، ای دوست، ره بد بگذار

Ин гиреҳ ман натавонам ки дигар боз кунам

این گره من نتوانم که دگر باز کنم

Халқ аз суҳбати ман ғмздаҳи гаштанд , аз онк

خلق از صحبت من غمزده گشتند، از آنک

Ҳар куҷои шинам ва ғамҳои худ оғоз кунам

هر کجا شینم و غمهای خود آغاز کنم

Абрро моя кам ояд гуҳ боридани об

ابر را مایه کم آید گه باریدن آب

Гарна дар гиряи хӯн бо худаш анбоз кунам

گرنه در گریه خون با خودش انباز کنم

Дил ба қалб задани барад ба як дови вкнўн

دل به قلب زدن برد به یک داو وکنون

Ҷони ҳам андари сари он чашм дғобоз кунам

جان هم اندر سر آن چشم دغاباز کنم

Хсрўо , ҷону дилу тани зи ту бегона шуданд

خسروا، جان و دل و تن ز تو بیگانه شدند

Дигаронро , чаҳ ғам , ар муҳаррами ин роз кунам

دیگران را، چه غم، ار محرم این راز کنم