Ман агар бар дар ту ҳар шабӣ афғон накунам

من اگر بر در تو هر شبی افغان نکنم

Хешро шуҳрау бадном бад-инсон накунам

خویش را شهره و بدنام بدینسان نکنم

Гар даҳуми дардисарии танги мё бар ман , азонк

گر دهم دردسری تنگ میا بر من، ازآنک

Натавонам ки туро байнам ва афғон накунам

نتوانم که تو را بینم و افغان نکنم

Рӯзӣ аз ёди рахти пеш гулӣ хоҳам мард

روزی از یاد رخت پیش گلی خواهم مرد

Ман ҳамон ба ки гузар беш ба бустон накунам

من همان به که گذر بیش به بستان نکنم

Ваа ки девонаи дилами боз ба бозор афтод

وه که دیوانه دلم باز به بازار افتاد

Ман намегуфтам коФсонаҳ ҳиҷрон накунам

من نمی گفتم کافسانه هجران نکنم

Ғам хӯрд ин дили бечора , забонаш додӣ

غم خورد این دل بیچاره، زبانش دادی

Баъд аз ин чора ҳамонаст ки дармон накунам

بعد از این چاره همانست که درمان نکنم

Ошноёни ҳама бегона шуданд аз ман , аз онк

آشنایان همه بیگانه شدند از من، از آنک

Ҳар касе маслиҳатӣ гуяд ва ман он накунам

هر کسی مصلحتی گوید و من آن نکنم

Шукр гӯям зи ту , эй тавба ки кӯрам кардӣ

شکر گویم ز تو، ای توبه که کورم کردی

То назари бозӣ аз ин пеш ба хубон накунам

تا نظر بازی از این پیش به خوبان نکنم

Халқ гӯйанд « дуои хоҳи зи хубон » нарӯм

خلق گویند «دعا خواه ز خوبان » نروم

Рӯзгори хуши дарвеш парешон накунам

روزگار خوش درویش پریشان نکنم

Чанд гӯйанд , ки хусрав , з батон чашм бидӯз

چند گویند، که خسرو، ز بتان چشم بدوز

Гар муяссар шавадам рӯй бадишон накунам

گر میسر شودم روی بدیشان نکنم