Май гузаштӣ ва ба сӯят нигарон ме дидам

می گذشتی و به سویت نگران می دیدم

Зор май мардум ва дар рафтан ҷон ме дидам

زار می‌مُردم و در رفتن جان می‌دیدم

Ҳамчуи дуздӣ ки ба колоӣ касон ме нигарад

همچو دزدی که به کالای کسان می نگرد

Ҷон ба каф карда дар он рӯй ниҳон ме дидам

جان به کف کرده در آن روی نهان می دیدم

Аз дили гумшудаи сари риштаи ҳамеи ҷустами боз

از دل گمشده سر رشته همی جستم باز

Гуҳ ба фитроку гуҳии сӯй Аннан ме дидам

گه به فتراک و گهی سوی عنان می دیدم

Пурсиши ҳоли дил аз турра ӯ Зуҳра набӯд

پرسش حال دل از طره او زهره نبود

Гар чаҳ аз хӯни таҳ ҳар мӯӣ нишон ме дидам

گر چه از خون ته هر موی نشان می دیدم

ӯ зи маҳрӯмии бахти бад ман ме хандид

او ز محرومی بخت بد من می خندید

Ман тамаъи баста дар он шакл ва даҳон ме дидам

من طمع بسته در آن شکل و دهان می دیدم

Ошиқам ,гар чаҳ шавад кушта ғамӣ нест , чаҳ бок

عاشقم، گر چه شود کشته غمی نیست، چه باک

Гоҳ гоҳе сет ба ҷон гузарон ме дидам

گاه گاهی ست به جان گذران می دیدم

ӯ шуд аз дидаи ман ғоиб ва ман ҳам зон сӯ

او شد از دیده من غایب و من هم زان سو

Ҷон кунон мешудаму дида кунон ме дидам

جان کنان می شدم و دیده کنان می دیدم

эй хуши он шаб ки ба ёди рух ту ме хуфтам

ای خوش آن شب که به یاد رخ تو می خفتم

Дар дилам будӣ ва дар хоб ҳамон ме дидам

در دلم بودی و در خواب همان می دیدم

Ҳам зи аввали аҷали хеш ҳаме донистам

هم ز اول اجل خویش همی دانستم

Ки дилу дида ба сӯят нигарон ме дидам

که دل و دیده به سویت نگران می دیدم

Мурдани хеши зи ту буд гумони хусрав ро

مردن خویش ز تو بود گمان خسرو را

Шуд яқин инак ҳар ончӣ бадгумон ме дидам

شد یقین اینک هر آنچه بدگمان می دیدم