эй рахт чун моҳ ва аз ма беш ҳам

ای رخت چون ماه و از مه بیش هم

Хаста кардӣ синаи мо , риши ҳам

خسته کردی سینه ما، ریش هم

Ғамзаи ту бар саф хубон занад

غمزه تو بر صف خوبان زند

Гар наранҷӣ бар дили дарвеши ҳам

گر نرنجی بر دل درویش هم

Тира кардӣ айши моу рӯзи дил

تیره کردی عیش ما و روز دل

Рӯзгори ақли даври андеши ҳам

روزگار عقل دور اندیش هم

Гар навозиш нест куштан , гуфтамат

گر نوازش نیست کشتن، گفتمت

Коҳилӣ кардӣ дар он фурӯяши ҳам

کاهلی کردی در آن فرویش هم

Киштам аз дасти ҷафояти хеш ро

کشتم از دست جفایت خویش را

Бар ту осон кардам ва бар хеши ҳам

بر تو آسان کردم و بر خویش هم

намеравад сабри ман овораи зи ман

می رود صبر من آواره ز من

Пас намебинад зи байнаму пеши ҳам

پس نمی بیند ز بینم و پیش هم

Моу зуннори муғона каз батон

ما و زنار مغانه کز بتان

Венаи намоз , астағфируллоҳ , кеши ҳам

وین نماز، استغفرالله، کیش هم

Гар чаҳ бар ҷонами қиёматҳо аз ӯст

گر چه بر جانم قیامتها از اوست

То қиёмати умри бодаш беш ҳам

تا قیامت عمر بادش بیش هم

Ҳар замони гӯйӣ ки нӯши ман хуш аст

هر زمان گویی که نوش من خوش است

Гар зи хусрави пурсӣ , эй ҷон , неши ҳам

گر ز خسرو پرسی، ای جان، نیش هم