Тавбаи деринаро ме башиканам

توبه دیرینه را می بشکنم

Соқио , дар даҳ шароби равшанам

ساقیا، در ده شراب روشنم

Соқем ,гар чун ту бути рӯе буд

ساقیم، گر چون تو بت رویی بود

Тавбаи чбўд , меҳр имон башиканам

توبه چبود، مهر ایمان بشکنم

Вақте ояд ошиқ аз мастии хеш

وقتی آید عاشق از مستی خویش

Онкӣ зон мемаст мерад , он манам

آنکه زان می مست میرد، آن منم

Доманам аз гиря хӯн олуд чист ?

دامنم از گریه خون آلود چیست؟

Ман ки бо Юсуф , ба як пероҳанам

من که با یوسف، به یک پیراهنم

Пурсим « кандар чаҳ ҳоле , бозгуӣ ? »

پرسیم «کاندر چه حالی، بازگوی؟»

Инак аз иқболи ту ҷон ме кунам

اینک از اقبال تو جان می کنم

Ҳар нафаси оҳии кашам , вази рӯзи бад

هر نفس آهی کشم، وز روز بد

Рӯзгори хешро оташи занам

روزگار خویش را آتش زنم

Зиндагӣу мурдани ман чун зи тест

زندگی و مردن من چون ز تست

Тӯҳмат ҷон чист , борӣ бар танам ?

تهمت جان چیست، باری بر تنم؟

Бори ишқати баспазирам миннатӣ

بار عشقت بس پذیرم منتی

Бори саргар кам кунӣ аз гарданам

بار سر گر کم کنی از گردنم

Гуфт хусрав сӯзишӣ дорад , аз онк

گفت خسرو سوزشی دارد، از آنک

Булбули домам , на мурғи гулшанам

بلبل دامم، نه مرغ گلشنم