Чун нолаи баҳр диданат аз ноз баркашам

چون ناله بهر دیدنت از ناز برکشم

Хоҳам ки ин ду дида ғаммоз баркашам

خواهم که این دو دیده غماز برکشم

Бонги баланди хезад аз оташ , чу шуд баланд

بانگ بلند خیزد از آتش، چو شد بلند

Нолиданам ҳамонаст , чу овоз баркашам

نالیدنم همانست، چو آواز برکشم

Сабрӣ набошад , ар чаҳ ки ҳар дами зи хӯни дил

صبری نباشد، ار چه که هر دم ز خون دل

Дар хонаи нақши он бути знор бар кашам

در خانه نقش آن بت ظنار بر کشم

Бар ёди қоматат чу бгрим , аҷаби мадор

بر یاد قامتت چو بگریم، عجب مدار

Каз гули ҳазор сарв сарафроз баркашам

کز گل هزار سرو سرافراز برکشم

ӯ дар диласту сабри бкрдм , ҳазор бор

او در دل است و صبر بکردم، هزار بار

Гар хешро фурӯ барам ва боз баркашам

گر خویش را فرو برم و باز برکشم

Расво шудам , зи халқи гарми дастрас буд

رسوا شدم، ز خلق گرم دسترس بود

Як як забони сифла ва ғаммоз баркашам

یک یک زبان سفله و غماز برکشم

Дасти азиз гар бигушоед ба куштанам

دست عزیز گر بگشاید به کشتنم

Худ теғи он савор срондоз баркашам

خود تیغ آن سوار سرانداز برکشم

Ёрон бсухтанд зи ман , хусрав , оҳи гарм

یاران بسوختند ز من، خسرو، آه گرم

То чанд пеши ҳамдам ва ҳамроз баркашам !

تا چند پیش همدم و همراز برکشم!