Бо ту чаҳ рӯз буд ки ман ошно шудам ?

با تو چه روز بود که من آشنا شدم؟

Каз рӯзгори сабру саломат ҷудо шудам

کز روزگار صبر و سلامت جدا شدم

Ҳар дам ба хӯни дидаи худ ғарқа ме шавам

هر دم به خون دیده خود غرقه می شوم

Ман хӯни гирифта бо ту куҷо ошно шудам ?

من خون گرفته با تو کجا آشنا شدم؟

Аз ман қарору сабр , надонам куҷо шуданд ?

از من قرار و صبر، ندانم کجا شدند؟

Ман худ зи хеш ҳеҷ надонам , куҷо шудам ?

من خود ز خویش هیچ ندانم، کجا شدم؟

Аз бас ки гум шудам ба хаёлоти зулфи ту

از بس که گم شدم به خیالات زلف تو

Мӯрӣ бидам ки дар даҳан аждаҳо шудам

موری بدم که در دهن اژدها شدم

БоРом набӯд кӯҳи ғам , аммо ба буии ту

بارم نبود کوه غم، اما به بوی تو

Дар зери бори миннати бод сабо шудам

در زیر بار منت باد صبا شدم

эй пндгўӣ , то рух ӯро надида Эй

ای پندگوی، تا رخ او را ندیده ای

Бигурезу ҷони бабри ту ки ман мубтало шудам

بگریز و جان ببر تو که من مبتلا شدم

ӯ рух наменамӯд , ба зории бдидмш

او رخ نمی نمود، به زاری بدیدمش

Ман худ барои ҷону дили худ бало шудам

من خود برای جان و دل خود بلا شدم

Ҳар дам ба доғи ҳиҷр чу айшами азоб буд

هر دم به داغ هجر چو عیشم عذاب بود

Бории зи нанги зистани худ раҳо шудам

باری ز ننگ زیستن خود رها شدم

Хусрав ба бандагӣати ғуломии сет бе баҳо

خسرو به بندگیت غلامی ست بی بها

Хосса кунун ки бандаи ту бебаҳо шудам

خاصه کنون که بنده تو بی بها شدم