Гар худ сухани зи Зуҳра ва аз моҳ бишинавам

گر خود سخن ز زهره و از ماه بشنوم

Набӯд чунон каз он бут дилхоҳ бишинавам

نبود چنان کز آن بت دلخواه بشنوم

Бихўобим бикушт , ваа аз ман ки ҳар шабӣ

بیخوابیم بکشت، وه از من که هر شبی

Биншинаму фасонаи он моҳ бишинавам

بنشینم و فسانه آن ماه بشنوم

Теғами зан , эй рақиб , ки қурбон шавам туро

تیغم زن، ای رقیب، که قربان شوم ترا

Он дам ки ман рўорўи он моҳ бишинавам

آن دم که من روارو آن ماه بشنوم

Овози арғунуни надиҳади завқами он чунон

آواز ارغنون ندهد ذوقم آن چنان

Коўози пои асби ту ногоҳ бишинавам

کاواز پای اسب تو ناگاه بشنوم

Дили пораҳои хӯни Фгнди ҳамчуи барги гул

دل پاره های خون فگند همچو برگ گل

Чун буии ту зи бод саҳаргоҳ бишинавам

چون بوی تو ز باد سحرگاه بشنوم

Худро кунам сапанд ва нахоҳам турои газанд

خود را کنم سپند و نخواهم ترا گزند

Аз ошиқон чу бар дар ту оҳ бишинавам

از عاشقان چو بر در تو آه بشنوم

Мадҳу санои хусрави хубон ки гуфта Эй

مدح و ثنا خسرو خوبان که گفته ای

Хусрав бихонаш то ман гумроҳ бишинавам

خسرو بخوانش تا من گمراه بشنوم