Агар з ман биравӣ , тоби даврӣ ту надорам

اگر ز من بروی، تاب دوری تو ندارم

Агар намоем он рӯй , низ тоб надорам

اگر نماییم آن روی، نیز تاب ندارم

Ҳаме хӯрам зи ту сад хори ғам , ҳамин барам орад

همی خورم ز تو صد خار غم، همین برم آرد

Чу кори хеш ба дунболи бахти тираи гузорам

چو کار خویش به دنبال بخت تیره گذارم

Мабод ҳеҷ заволат , чу зер по кунӣ он хат

مباد هیچ زوالت، چو زیر پا کنی آن خط

Ки холи хеш ба хори раҳат ба гиря нигорам

که خال خویش به خار رهت به گریه نگارم

Ду лаб ба гиря башуем , чу хоки пои ту бӯсам

دو لب به گریه بشویم، چو خاک پای تو بوسم

Мгири чашм , агар оби дида пок надорам

مگیر چشم، اگر آب دیده پاک ندارم

Ба зиндаи доштан шаб бамурд хусрави мискин

به زنده داشتن شب بمرد خسرو مسکین

Зиҳии ҷафо ки ман ин умр дар ҳисоб наёрам

زهی جفا که من این عمر در حساب نیارم