Куҷое , эй ба фидоӣ ту гашта ҷону ҷаҳонам

کجایی، ای به فدای تو گشته جان و جهانم

Биёи биё ки ҷудо бӯдан аз ту ме натавонам

بیا بیا که جدا بودن از تو می نتوانم

Сабои саломи ту орад , вале ба ман нарасонад

صبا سلام تو آرد، ولی به من نرساند

Ки дар ғалат фитад аз диданам , аз онкӣ на онам

که در غلط فتد از دیدنم، از آنکه نه آنم

Шудам зи дасти ту ва ҳам Аннан ту нагирифтам

شدم ز دست تو و هم عنان تو نگرفتم

Фитод дида ба рӯят , з даст рафт Аннанам

فتاد دیده به رویت، ز دست رفت عنانم

Дилами барӣ ва бигӯе « магӯ » ман ин ба ки гӯям ?

دلم بری و بگویی «مگو» من این به که گویم؟

Мари кашӣ ва ндонӣ , надонам ин з ки донам !

مر کشی و ندانی، ندانم این ز که دانم!

Дар оби дидаи танами ғарқаи гашт ва оҳ накардам

در آب دیده تنم غرقه گشت و آه نکردم

зи тири ҳам чаҳ кушояд , чу нам гирифт камонам

ز تیر هم چه گشاید، چو نم گرفت کمانم

зи гиряи риштаи ҷони пар гиреҳ шуду дами сардам

ز گریه رشته جان پر گره شد و دم سردم

Гиреҳи гирифта ба сад ҳила мерасад ба даҳонам

گره گرفته به صد حیله می رسد به دهانم

Бсухт хусрави мискин дар орзӯии лаби ту

بسوخت خسرو مسکین در آرزوی لب تو

Бубахш аз паии таскини ду шарбатии ҳам аз онам

ببخش از پی تسکین دو شربتی هم از آنم