Наҳуфта хӯрд май он шӯх ва мункираст ба рӯем

نهفته خورد می آن شوخ و منکر است به رویم

Куҷост давлати онам ки то даҳонаш ббўим ?

کجاست دولت آنم که تا دهانش ببویم؟

Хароби ин ҳавасам ки буд ба хоби сабӯҳӣ

خراب این هوسم که بود به خواب صبوحی

Ман он даҳон меолуд зи об дида башуем

من آن دهان می آلود ز آب دیده بشویم

Шабяш дидам дар хоб , солҳост ки ҳар шаб

شبیش دیدم در خواب، سالهاست که هر شب

зи шом то саҳари он хоби пеш хеш бигӯям

ز شام تا سحر آن خواب پیش خویش بگویم

Магари зи водии ҷонони сабои баради хабари ман

مگر ز وادی جانان صبا برد خبر من

Ки корвони саломат гузар накард ба сӯем

که کاروان سلامت گذر نکرد به سویم

Ба ҳар заминӣ ҳар кас гулӣ шаванду гёиӣ

به هر زمینی هر کس گلی شوند و گیایی

Манам ки мҳргёиӣ шавам ба кӯй ту рӯем

منم که مهرگیایی شوم به کوی تو رویم

Ба нотавонем аз вай чаҳ он ҳол ки бипурсяш ?

به ناتوانیم از وی چه آن حال که بپرسیش؟

Ҳамин басаст ки ман сар бар остона ӯем

همین بس است که من سر بر آستانه اویم

Кунун ки тавбаи шикастам , кадуӣ май ба серум на

کنون که توبه شکستم، کدوی می به سرم نه

Чунон ки косаи сари бишиканади з бор сабуем

چنان که کاسه سر بشکند ز بار سبویم

Ту бар гулӯии ман ар теғи обдор бароне

تو بر گلوی من ار تیغ آبدار برانی

Басии зи шарбати оби ҳаёт ба ба гулӯем

بسی ز شربت آب حیات به به گلویم

Магӯ ки хор ҷафоем бибин ва магзар азин сӯй

مگو که خار جفایم ببین و مگذر ازین سوی

На хусравами ман , агар сӯии ту ба дидаи нпўим

نه خسروم من، اگر سوی تو به دیده نپویم