Ғамам бикушт ки аз ёр мондаам , чаҳ кунам ?

غمم بکشت که از یار مانده‌ام، چه کنم؟

Ба дасти ҳиҷри гирифтор мондаам , чаҳ кунам ?

به دست هجر گرفتار مانده‌ام، چه کنم؟

Намонад тоқати зорӣ ва нолаам , он шӯх

نماند طاقت زاری و ناله‌ام، آن شوخ

намеравад зи дили зор , мондаам , чаҳ кунам ?

نمی‌رود ز دل زار، مانده‌ام، چه کنم؟

Буруни даҳуми ғами ҳиҷрон ва боварам накунад

برون دهم غم هجران و باورم نکند

Асири суҳбати ағёр мондаам , чаҳ кунам ?

اسیر صحبت اغیار مانده‌ام، چه کنم؟

Шудам зи ёру зи хешу зи ҷону дили безор

شدم ز یار و ز خویش و ز جان و دل بیزار

Ки ҳам зи хеш ва ҳам аз ёр мондаам , чаҳ кунам ?

که هم ز خویش و هم از یار مانده‌ام، چه کنم؟

Ҳамеи кашанд ки мангар ба рӯй хуб чу мо

همی کشند که منگر به روی خوب چو ما

Ба олам аз паии ин кор мондаам , чаҳ кунам ?

به عالم از پی این کار مانده‌ام، چه کنم؟

Ҳаме кунанд маломат ки чанд гиряи хӯн

همی کنند ملامت که چند گریه خون

зи захми ғамзаи дили аФгор мондаам , чаҳ кунам ?

ز زخم غمزه، دل افگار مانده‌ام، چه کنم؟

Рақиб гуфт ки « махмур аз чаҳ эй , хусрав ? »

رقیب گفت که «مخمور از چه‌ای، خسرو؟»

Басӣ шабаст ки бедор мондаам , чаҳ кунам ?

بسی شب است که بیدار مانده‌ام، چه کنم؟