Гар ошкори ҳадиси ниҳон хеш кунам

گر آشکار حدیث نهان خویش کنم

Ба ошкору ниҳони қасди ҷон хеш кунам

به آشکار و نهان قصد جان خویش کنم

зи гиряи рози ту бар сина чун расад , чаҳ кунам ?

ز گریه راز تو بر سینه چون رسد، چه کنم؟

Равони зи гиряи гиреҳ бар забон хеш кунам

روان ز گریه گره بر زبان خویش کنم

Ба ҳила ончӣ тавонистам он худ кардам

به حیله آنچه توانستم آن خود کردم

Вале туро натавонам ки он хеш кунам

ولی ترا نتوانم که آن خویش کنم

Аз он тести ҷафоу озони банди вафо

از آن تست جفا و آزان بند وفا

Ту он хеш кун ва ман аз он хеш кунам

تو آن خویش کن و من از آن خویش کنم

Равон шудӣ ба сафар , мерасад маро чу ҷарас

روان شدی به سفر، می رسد مرا چو جرس

Ки нолаҳо бар сари корвон хеш кунам

که ناله ها بر سر کاروان خویش کنم

Видоъ кардӣу чашмам равон шуд аз бар ту

وداع کردی و چشمم روان شد از بر تو

Кунун видоъи ду чашми равон хеш кунам

کنون وداع دو چشم روان خویش کنم

Табиб рафт зи хусрав , дигар кунун вақт аст

طبیب رفت ز خسرو، دگر کنون وقت است

Ки худ алоҷи дили нотавон хеш кунам

که خود علاج دل ناتوان خویش کنم