Шикасти пушти ман аз бори ғам , чаҳ чора кунам ?

شکست پشت من از بار غم، چه چاره کنم؟

зи ғусса чанд хӯрам хӯни хеш ва дам назанам

ز غصه چند خورم خون خویش و دم نزنم

Ба теғи ҳиҷри дили ман ҳазор пора шудаи сет

به تیغ هجر دل من هزار پاره شده ست

Аҷаб набошад , агар хӯн барояд аз даҳанам

عجب نباشد، اگر خون برآید از دهنم

зи бас ки синаи харошам чу гули зи дасти фироқ

ز بس که سینه خراشم چو گل ز دست فراق

Чу лолаи ғарқа хӯнаст чоки перҳанам

چو لاله غرقه خون است چاک پیرهنم

зи баъди мурданам ар сӯзи дил чунин бошад

ز بعد مردنم ار سوز دل چنین باشد

Бисӯзад аз таби ҳиҷри ту дар лаҳади кафанам

بسوزد از تب هجر تو در لحد کفنم

Аз он дамӣ ки дилам шуд ба суҳбатати моил

از آن دمی که دلم شد به صحبتت مایل

Намонад майл ба болои сарву норванам

نماند میل به بالای سرو و نارونم

Ҳадиси боғ чаҳ гӯям ки бо хаёли рахт

حدیث باغ چه گویم که با خیال رخت

намекашад дили ғамгин ба лолау саманам

نمی کشد دل غمگین به لاله و سمنم

Биё ки бе ту ба ҷонами зи меҳнати хусрав

بیا که بی تو به جانم ز محنت خسرو

Ба лутф хеш Раҳон аз азоби хештанам

به لطف خویش رهان از عذاب خویشتنم