Кадоми сӯии рӯм каз фироқ амон ёбам ?

کدام سوی روم کز فراق امان یابم؟

Кадоми тираи шаби ҳиҷрро карон ёбам ?

کدام تیره شب هجر را کران یابم؟

зи тунди бод фироқам бирехт барги вуҷӯд

ز تند باد فراقم بریخت برگ وجود

Куҷост бӯе аз он бӯстон ки ҷон ёбам ?

کجاست بویی از آن بوستان که جان یابم؟

Забон намонад зи пурсиш ҳануз натавон зист

زبان نماند ز پرسش هنوز نتوان زیست

Агар бёФтншро касе забон ёбам

اگر بیافتنش را کسی زبان یابم

Ба ҳиҷр чанд кунам ҷон , бимирам ар як бор

به هجر چند کنم جان، بمیرم ار یک بار

Халос ёбам , бали умр ҷовдон ёбам

خلاص یابم، بل عمر جاودان یابم

Ба ҷон сетанд , агар боди гардии оради азу

به جان ستاند، اگر باد گردی آرد ازو

Ки кимиёии саодати з ройгон ёбам

که کیمیای سعادت ز رایگان یابم

зи офтоб ҷамолаш бсухтам , ёрб

ز آفتاب جمالش بسوختم، یارب

Куҷои рӯм ки аз ин рӯзи бад амон ёбам ?

کجا روم که از این روز بد امان یابم؟

Ситора сӯхта меояд аз дилами дарҳам

ستاره سوخته می آید از دلم درهم

Чу толеъи ин буд , он моҳро чисон ёбам ?

چو طالع این بود، آن ماه را چسان یابم؟

Чу ҷони даҳуми ман аз он сӯ бар , эй сабо , хокам

چو جان دهم من از آن سو بر، ای صبا، خاکم

Магари зи гум шудани хештан нишон ёбам

مگر ز گم شدن خویشتن نشان یابم

Ба хоб дод марои хусрав аз лабати шукрӣ

به خواب داد مرا خسرو از لبت شکری

Магар ки бӯсаи бад-ӣни гӯна зон даҳон ёбам

مگر که بوسه بدین گونه زان دهان یابم