зи ман нозуки миёнии даври мондаи сет

ز من نازک میانی دور مانده ست

Дилии рафтаи сету ҷонии даври мондаи сет

دلی رفته ست و جانی دور مانده ست

Бигӯед аз забони ман ки он ҷо

بگویید از زبان من که آن جا

Дилӣ аз бе забонии дили мондаи сет

دلی از بی زبانی دل مانده ست

Пар аз хӯнаст ҷӯии дидаи ман

پر از خون است جوی دیده من

Ки аз сарви равонии даври мондаи сет

که از سرو روانی دور مانده ست

Ҳалоки ҷони ман он пер донад

هلاک جان من آن پیر داند

Ки рӯзӣ аз ҷавонии даври мондаи сет

که روزی از جوانی دور مانده ست

Харошида буд овози мурғӣ

خراشیده بود آواز مرغی

Ки ӯ аз гулистонии даври мондаи сет

که او از گلستانی دور مانده ست

Ғаму дарди ғарибӣ аз касе пресс

غم و درد غریبی از کسی پرس

Ки ӯ аз хону Монии даври мондаи сет

که او از خان و مانی دور مانده ست

Гувоҳӣ май даҳ , эй шаб , зорем ро

گواهی می ده، ای شب، زاریم را

Ки аз ман бадгумонии даври мондаи сет

که از من بدگمانی دور مانده ست

Шабии ёдаши диҳӣ аз хусрав , эй бод

شبی یادش دهی از خسرو، ای باد

Казин дар посбонии даври мондаи сет

کزین در پاسبانی دور مانده ست