Ғами кашӣ чанд ёр хеш кунам

غم کُشی چند یار خویش کنم

Гиря бар рӯзгор хеш кунам

گریه بر روزگار خویش کنم

Бо дили хеши дард худ гӯям

با دل خویش درد خود گویم

Мӯя бар сӯи кўор хеш кунам

مویه بر سوکوار خویش کنم

намеравад чун зи хӯни дили рақамӣ

می رود چون ز خون دل رقمی

Бар дарат ёдгор хеш кунам

بر درت یادگار خویش کنم

Мурғ домем кӯи рахт ки дамӣ

مرغ دامیم کو رُخَت که دمی

Нола дар навбаҳор хеш кунам ?

ناله در نوبهار خویش کنم؟

Дили неу ҷони не , пеши ту чаҳ кунам ?

دل نی و جان نی، پیش تو چه کنم؟

Ки туро шармсор хеш кунам

که تو را شرمسار خویش کنم

Чун ба ҷузи ғам касе на муҳаррами мост

چون به جز غم کسی نه محرم ماست

Ғами худ ғмгсор хеш кунам

غم خود غمگسار خویش کنم

Ёр бояд ба вақт хӯрдани ғам

یار باید به وقت خوردن غم

Хусрави хастаи ёр хеш кунам

خسروِ خسته یار خویش کنم