Чун шукр зон ду лаълтар бикунам

چون شکر زان دو لعل تر بکنم

Дил нахоҳам ки аз шукри бикунам

دل نخواهم که از شکر بکنم

Лаби ту оби зиндагонӣ ро

لب تو آب زندگانی را

Туръа хӯн шавад , агар бикунам

ترعه خون شود، اگر بکنم

То бисӯзам дар оташи ғами ту

تا بسوزم در آتش غم تو

Гӯшае ҳар дам аз ҷигари бикунам

گوشه ای هر دم از جگر بکنم

Гар набошад умед дидан ту

گر نباشد امید دیدن تو

Дидаи хешро зи сари бикунам

دیده خویش را ز سر بکنم

Пеши рӯят дар оташ андозам

پیش رویت در آتش اندازم

Гул ки аз боғи тозатар бикунам

گل که از باغ تازه تر بکنم

Накунам дили зи меҳрат , ар ҳар шаб

نکنم دل ز مهرت، ار هر شب

Ҷони зи ишқи ту то саҳари бикунам

جان ز عشق تو تا سحر بکنم

Бар макун чашми мардумӣ аз ман

بر مکن چشم مردمی از من

Ки наёрам зи ту назари бикунам

که نیارم ز تو نظر بکنم

Ҷон кунад хусрав аз лабат ҳар дам

جان کند خسرو از لبت هر دم

Хандае зан ки бештари бикунам

خنده ای زن که بیشتر بکنم