Дӯш мерафт ва оҳ ме кардам

دوش می رفت و آه می کردم

Дар пай ӯ нигоҳ ме кардам

در پی او نگاه می کردم

Ҳар дам аз хӯни дида дар пай ӯ

هر دم از خون دیده در پی او

Қосидии рӯ ба роҳ ме кардам

قاصدی رو به راه می کردم

Шаби ҳамаи шаби зи дӯди синаи хеш

شب همه شب ز دود سینه خویش

Серума дар чашм моҳ ме кардам

سرمه در چشم ماه می کردم

Новаки ғамза дар дилам ме зад

ناوک غمزه در دلم می زد

Ман длхстаҳ оҳ ме кардам

من دلخسته آه می کردم

Хӯни дил то ба рӯз ме хӯрдам

خون دل تا به روز می خوردم

Нола то субҳгоҳ ме кардам

ناله تا صبحگاه می کردم

Гиря мекардам ва ба ҳолати хеш

گریه می کردم و به حالت خویش

Хандаи ҳам гоҳ гоҳ ме кардам

خنده هم گاه گاه می کردم

Офтобӣ ба субҳ боз омад

آفتابی به صبح باز آمد

Контзорш нигоҳ ме кардам

کانتظارش نگاه می کردم

Ёфтам оқибати маии ков ро

یافتم عاقبت مهی کاو را

Талабаши сол ва моҳ ме кардам

طلبش سال و ماه می کردم

Оҳ агар боз пас наме ояд

آه اگر باز پس نمی آمد

Олимиро сиёҳ ме кардам

عالمی را سیاه می کردم

Гар чаҳ тақсири мо з ҳад бигузашт

گر چه تقصیر ما ز حد بگذشت

Карамаши узр хоҳ ме кардам

کرمش عذر خواه می کردم

Баъд аз ин вақт тавба шуд , хусрав

بعد از این وقت توبه شد، خسرو

Пеш аз ингар гуноҳ ме кардам

پیش از این گر گناه می کردم