эй вуҷӯди ту дидаи ҷонам

ای وجود تو دیده جانم

Ҷисми пайдоу ҷони пинҳонам

جسم پیدا و جان پنهانم

Бас ки сӯии ту май дувум ба хаёл

بس که سوی تو می دوم به خیال

Сӯии худ боз раҳ наме донам

سوی خود باز ره نمی دانم

Гуҳ киришма кунӣ ва гоҳе ноз

گه کرشمه کنی و گاهی ناز

Ман бад-ӣн гӯна зист натавонам

من بدین گونه زیست نتوانم

Меҳрат аз ҷони ман бурун наравад

مهرت از جان من برون نرود

Ҷони ман ,гар бурун равад ҷонам

جان من، گر برون رود جانم

То туро дидаму надодами ҷон

تا ترا دیدم و ندادم جان

Валлоҳ аз зистани пушаймонам

والله از زیستن پشیمانم

Пандам , эй дӯст , менаҳафтум , аз онк

پندم، ای دوست، می نهفتم، از آنک

Ту зи шаҳрӣ , ман аз биёбонам

تو ز شهری، من از بیابانم

Ин чунин бо хаёл ёрб ман

این چنین با خیال یارب من

Хусравам ё хаёли ҷононм ?

خسروم یا خیال جانانم؟