Биё то бегул ва саҳбо набошем

بیا تا بی گل و صهبا نباشیم

Ки гул бошад басӣ ва мо набошем

که گل باشد بسی و ما نباشیم

зи гул нозук тарем ва чанд гоҳе

ز گل نازک تریم و چند گاهی

Ба ҷузи зери гул ва хоро набошем

به جز زیر گل و خارا نباشیم

Биё , ёро ва бо мо бош имрӯз

بیا، یارا و با ما باش امروز

Чу май доне ки мо фардо набошем

چو می دانی که ما فردا نباشیم

Чу танҳо бӯданӣ , бояд , ҳамон ба

چو تنها بودنی، باید، همان به

Ки аз ҳам суҳбатон танҳо набошем

که از هم صحبتان تنها نباشیم

Чу нагузоранд як ҷои дӯстон ро

چو نگذارند یک جا دوستان را

Чаро бо дӯстони як ҷо набошем ?

چرا با دوستان یک جا نباشیم؟

Чу зери пой май бояд шудани хок

چو زیر پای می باید شدن خاک

Чаро чун хоки зер по набошем

چرا چون خاک زیر پا نباشیم

Чу бӯдан нест , хусрав , ҷузи ду рӯзӣ

چو بودن نیست، خسرو، جز دو روزی

Ду рӯзӣ низ бигузар то набошем

دو روزی نیز بگذر تا نباشیم