Дӯстон дар раҳи дили санг гаронаст танам

دوستان در ره دل سنگ گران است تنم

Чаҳ кунам то зи раҳи ин санг ба як сӯи Фгнм ?

چه کنم تا ز ره این سنگ به یک سو فگنم؟

Гули боғи фалакам , омада бар гулшани хок

گل باغ فلکم، آمده بر گلشن خاک

Бар дирами ҷома чу бодии бўзд зон чаманам

بر درم جامه چو بادی بوزد زان چمنم

Булбули ҷон ба ҳавои чаман хеш бсухт

بلبل جان به هوایی چمن خویش بسوخت

Кӣ буд , кини нафаси танги баҳами бршкнм ?

کی بود، کین نفس تنگ بهم برشکنم؟

Шоҳбозм ки шикорам буд аз олами дил

شاهبازم که شکارم بود از عالم دل

То кӣми зини дили мурдор на зоғу зағанам

تا کیم زین دل مردار نه زاغ و زغنم

Оби хуш хӯрданам аз ақл муяссар нашавад

آب خوش خوردنم از عقل میسر نشود

Вақт май хуш он кунад бехабар аз хештанам

وقت می خوش آن کند بی خبر از خویشتنم

Мастам аз лаъли лаб хеш кун , эй дӯст , чунонк

مستم از لعل لب خویش کن، ای دوست، چنانک

Хештанро ба қиёмат нашиносам ки манам

خویشتن را به قیامت نشناسم که منم

Ман дардии каши дерина чу меРом сари маст

من دردی کش دیرینه چو میرم سر مست

Ба мем шӯйу намозии ҳам азу кун кафанам

به میم شوی و نمازی هم ازو کن کفنم

Магасем ва ба хами бода дар афтода чу ман

مگسیم و به خم باده در افتاده چو من

Ба кароне нарасм , чанд пару боли занам ?

به کرانی نرسم، چند پر و بال زنم؟

Соқио , ғарқа ба мекун қадре хусрав ро

ساقیا، غرقه به می کن قدری خسرو را

Чанд бошад з батон ғарқаи хунобаи танам ?

چند باشد ز بتان غرقه خونابه تنم؟