Чун з ту менатавонам ки шикеб бошам

چون ز تو می نتوانم که شکیبا باشم

Чаҳ ғамат дорад бигзор ки расво бошам

چه غمت دارد بگذار که رسوا باشم

Дар фироқи ту ки донад ки куҷо хок шавам ?

در فراق تو که داند که کجا خاک شوم؟

Бахти он кӯ ки ман андари таҳи он по бошам ?

بخت آن کو که من اندر ته آن پا باشم؟

Шаб надонам зи пай дидан ӯ чун гузарад

شب ندانم ز پی دیدن او چون گذرد

Бас ки то рӯз дар андеша фардо бошам

بس که تا روز در اندیشه فردا باشم

эй хуши он дам ки бароне ба гулӯем шамшер

ای خوش آن دم که برانی به گلویم شمشیر

Ман дар он фурсати сӯят ба тамошо бошам

من در آن فرصت سویت به تماشا باشم

То ба ҷуз ман нахурд каси ғами ту бештарӣ

تا به جز من نخورد کس غم تو بیشتری

Аз пай хӯрдан ғамҳои ту танҳо бошам

از پی خوردن غمهای تو تنها باشم

Рашкам ояд ки сегон бар сар Кувайт гирданд

رشکم آید که سگان بر سر کویت گردند

Гар бифармое ман низ ҳамонҷо бошам

گر بفرمایی من نیز همانجا باشم

Ваъда Эй хоҳам ва дар банди вафо низ ним

وعده ای خواهم و در بند وفا نیز نیم

Ғараз онаст ки борӣ ба тақозо бошам

غرض آن است که باری به تقاضا باشم

Аз серум дар гузарони хоби хушати хуши бодо

از سرم در گذران خواب خوشت خوش بادا

Ошиқами ман ҳамаи шаб дар ғам ва савдо бошам

عاشقم من همه شب در غم و سودا باشم

Ҳуҷҷати бандагии ман хат ёраст , аз онк

حجت بندگی من خط یار است، از آنک

Хусравам , ман ки ғуломи хат зебо бошам

خسروم، من که غلام خط زیبا باشم