зи ишқати хостам аз ҷон ва як дам бо ту нншстм

ز عشقت خواستم از جان و یک دم با تو ننشستم

Буридам аз ҷаҳони баҳри ту ва бо ту напайвастам

بریدم از جهان بهر تو و با تو نپیوستم

Ту дар абрӯи гиреҳи бастӣ ва гуфтӣ « хӯни ту резам »

تو در ابرو گره بستی و گفتی «خون تو ریزم »

Ман ин фоли муборакро даруни дили гиреҳи бастам

من این فال مبارک را درون دل گره بستم

Надорам ҳади он каз шаби равони зулфи ту лофам

ندارم حد آن کز شب روان زلف تو لافم

Валикини ин қадар донам ки дар Кувайт сегӣ ҳастам

ولیکن این قدر دانم که در کویت سگی هستم

Чу арзон нест он давлат ки пешат бор ёбад кас

چو ارزان نیست آن دولت که پیشت بار یابد کس

Марои ин давлати арзонӣ ки бар хок дарат бастам

مرا این دولت ارزانی که بر خاک درت بستم

Ту дар дили шастӣу ҷони ин сухан гуфт ва бурун омад

تو در دل شستی و جان این سخن گفت و برون آمد

« мубораки боди хасми хонаро манзил ки ман ҷустам »

«مبارک باد خصم خانه را منزل که من جستم »

Бар болои ҳамчуи тир гар бинишаст паҳлуем

بر بالای همچو تیر گر بنشست پهلویم

Марои тирии сет дар паҳлу , чу паҳлавӣ ту бинишастам

مرا تیری ست در پهلو، چو پهلوی تو بنشستم

Касеро маст кун зон лаб ки ҳушёрӣ кунад даъвӣ

کسی را مست کن زان لب که هشیاری کند دعوی

Марои худ солҳо бошад ки ҳам бар ёд ӯ мастам

مرا خود سالها باشد که هم بر یاد او مستم

Ба ғамзаи ошиқиро каш ки ӯро зинда май доне

به غمزه عاشقی را کش که او را زنده می دانی

Ки ман аз давлати ҳиҷрати зи нанги зистани рустам

که من از دولت هجرت ز ننگ زیستن رستم

Гила мекард хусрав каз ҷафо бишикастем , гуфтӣ

گله می کرد خسرو کز جفا بشکستیم، گفتی

« чаҳ шуд , кардам суфолии хирад , дар наъл ту бишикастам »

«چه شد، کردم سفالی خرد، در نعل تو بشکستم »