Бози ин дили ман рӯ ба ки оварад , надонам ?

باز این دل من رو به که آورد، ندانم؟

Ваон сабр ки бӯда сет , куҷо кард , надонам ?

وان صبر که بوده ست، کجا کرد، ندانم؟

Шабҳо манаму гӯшаи ғами ҳоли ман ин аст

شب ها منم و گوشه غم حال من این است

Ҳоли дили овора шабгард надонам

حال دل آواره شبگرد ندانم

Он гирд ки май хезад азон роҳ бибинед

آن گرد که می خیزد ازان راه ببینید

Ва он кист савор аз паии он гирд , надонам ?

و آن کیست سوار از پی آن گرد، ندانم؟

Ашк аз сафар кӯй ваем тӯҳфа ғам оварад

اشک از سفر کوی ویم تحفه غم آورد

Ман хуштар азин ҳеҷ раҳ оварад надонам

من خوش تر ازین هیچ ره آورد ندانم

Бозам ба ҷигар май хулди он қомат чун тир

بازم به جگر می خلد آن قامت چون تیر

Соқӣ , қадаҳи бода ки ман дард надонам

ساقی، قدح باده که من درد ندانم

Ёрӣ ки биринҷади зи ҷафо , ёр нагӯям

یاری که برنجد ز جفا، یار نگویم

Мардӣ ки битарсад зи бало , мард надонам

مردی که بترسد ز بلا، مرد ندانم

Аз ҳар ки бипурсанд бигӯед ки чаҳ хусрав

از هر که بپرسند بگوید که چه خسرو

Як сӯхтаи ҳодиса пурвирд надонам

یک سوخته حادثه پرورد ندانم