Вақте азин пештар хўшдлиӣ доштем

وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیم

Ғорат ишқат расед , он ҳамаи бгзоштим

غارت عشقت رسید، آن همه بگذاشتیم

Тухм вафо коштем бар сари роҳи умед

تخم وفا کاشتیم بر سر راه امید

Ҳеҷ барӣ чун надод , кош намекоштем !

هیچ بری چون نداد، کاش نمی کاشتیم!

Шоҳсўоро , зи хат то бкшидии сипаҳ

شاهسوارا، ز خط تا بکشیدی سپه

зи оташи дил дар ҳавои сад илм афроштем

ز آتش دل در هوا صد علم افراشتیم

Даии зи лаби пари намак ханда задӣ , вази лабат

دی ز لب پر نمک خنده زدی، وز لبت

Ҳар чаҳ ҷигар рахна дошт аз намак анбоштем

هر چه جگر رخنه داشت از نمک انباشتیم

Дидаи хусрав шудаи сети хонаи наққоши чин

دیده خسرو شده ست خانه نقاش چین

Бас ки дарав аз хаёли нақши ту бнгоштим

بس که درو از خیال نقش تو بنگاشتیم