Зиҳии расми биногвашати гули андари сабза парвардан

زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

Ҳаромати бод беёрон май андари соғар овардан

حرامت باد بی یاران می اندر ساغر آوردن

Латофат гӯям он ё ҳасан ё худ одамии куштан

لطافت گویم آن یا حسن یا خود آدمی کشتن

Шамоил хонам он ё шакл ё худ мардум озурдан

شمایل خوانم آن یا شکل یا خود مردم آزردن

Чаҳ рӯйаст он , таъолии аллоҳ ки натавон зистан бе ӯ ?

چه رویست آن، تعالی الله که نتوان زیستن بی او؟

Чаҳ шакласт он намедонам ки натавон пеш ӯ мурдан ?

چه شکل است آن نمی دانم که نتوان پیش او مردن؟

Гуҳӣ аз рухи фишондагони гирду гуҳ дар доман афгандан

گهی از رخ فشاندگان گرد و گه در دامن افگندن

Гуҳӣ бар рӯй бурдани дасту гуҳ дар остин кардан

گهی بر روی بردن دست و گه در آستین کردن

Агар гӯям ки дорам бар лабати корӣ ба ҷои лаб

اگر گویم که دارم بر لبت کاری به جای لب

Раво бошад чунин дар кори мо дандони фурӯи бурдан

روا باشد چنین در کار ما دندان فرو بردن

зи зулфат май кашам бисёр тоб аз рӯй ту рӯзӣ

ز زلفت می کشم بسیار تاب از روی تو روزی

Парешоне чаҳ орад чун туеро даст дар гардан ?

پریشانی چه آرد چون تویی را دست در گردن؟

Хушаст он лаб гузидани гоҳи шӯрангезии ханда

خوش است آن لب گزیدن گاه شورانگیزی خنده

Агар чаҳ нест аз маъҳуди ҳалво бо намак хӯрдан

اگر چه نیست از معهود حلوا با نمک خوردن

Мпрўр , хсрўо , дар дили хаёли хуби рӯйон ро

مپرور، خسروا، در دل خیال خوب رویان را

Нишоед душмани худро ба хӯни хеш парвардан

نشاید دشمن خود را به خون خویش پروردن