Маханд аз дарди ман , ҷоно , на бар бозии сети оҳи ман

مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

Дарун то оташӣ набӯд , нахезад дӯд аз равзан

درون تا آتشی نبود، نخیزد دود از روزن

зи ҷомагар чаҳ ҷон пора кунӣ , кӣ боварами дорӣ ?

ز جامه گر چه جان پاره کنی، کی باورم داری؟

Турои косиби хории ҳеҷ гуҳ нагирифт дар доман

ترا کاسیب خواری هیچ گه نگرفت در دامن

Гуноҳии ҷузи вафодории ман андари худ наме байнам

گناهی جز وفاداری من اندر خود نمی بینم

Надонам то ки фармудат ки дил аз дӯстон бар кун

ندانم تا که فرمودت که دل از دوستان بر کن

Агар аз нози хӯни резӣ , ҳалолат кардам , эй бдхў

اگر از ناز خون ریزی، حلالت کردم، ای بدخو

Вгрози дӯсти ҷони хоҳӣ , ризоят хоҳам , эй душман

وگراز دوست جان خواهی، رضایت خواهم، ای دشمن

Маро дар боғ май хуоне , магари огаҳ нае аз худ ?

مرا در باغ می خوانی، مگر آگه نه ای از خود؟

Раҳо кун то турои бубинам , чаҳ ҷои лолау нсрн

رها کن تا ترا ببینم، چه جای لاله و نسرن

Ало , эй соқии мисатон , туфайли ҷуръаи риндон

الا، ای ساقی مستان، طفیل جرعه رندان

Шаробигар наме арзам , суфолӣ бар серум башикан

شرابی گر نمی ارزم، سفالی بر سرم بشکن

Бабр аз ман ҳама асбоб ҳастӣ ҷузи вафои худ

ببر از من همه اسباب هستی جز وفای خود

Ки он дар хок хоҳад рафт , давр аз рӯй ту бо ман

که آن در خاک خواهد رفت، دور از روی تو با من

Рқибо , гарданати бори гаронро бар наме тобад

رقیبا، گردنت بار گران را بر نمی تابد

Ту аз хӯни мусулмонон гронборӣ макун гардан

تو از خون مسلمانان گرانباری مکن گردن

Бирафт аз ёди хусрави зоду буми куҳна дар кӯяш

برفت از یاد خسرو زاد و بوم کهنه در کویش

Чу мурғӣ дар қафас монад , Фромш гардадаш маскан

چو مرغی در قفس ماند، فرامش گرددش مسکن