На беёдат барояд як дам аз ман

نه بی یادت برآید یک دم از من

На берӯят ҷудо гардад ғам аз ман

نه بی رویت جدا گردد غم از من

Бизан бар ҷонами он захмӣ ки доне

بزن بر جانم آن زخمی که دانی

Ба шарти он ки гӯйӣ « марҳам аз ман »

به شرط آن که گویی «مرهم از من »

Диламро хӯни ту май резӣу тарсам

دلم را خون تو می ریزی و ترسم

Ки хоҳии хӯни баҳоии дили ҳам аз ман

که خواهی خون بهای دل هم از من

Маро аз ҳар ки дидӣ пеши киштӣ

مرا از هر که دیدی پیش کشتی

Магари касро наме бинӣ кам аз ман

مگر کس را نمی بینی کم از من

Агар оҳӣ барорам аз дили танг

اگر آهی برآرم از دل تنگ

Ба танг оянд халқи олам аз ман

به تنگ آیند خلق عالم از من

Куҷои корам ба олам рост гардад ?

کجا کارم به عالم راست گردد؟

Ки баргаштӣ чу зулфи пари хам аз ман

که برگشتی چو زلف پر خم از من