Сар маст равад чу дар гулистон

سر مست رود چو در گلستان

Помол кунад ҷамоли бустон

پامال کند جمال بستان

Ман нолаи кунони зи ғами ҳамаи шаб

من ناله کنان ز غم همه شب

ӯ хуфта ба ноз дар шабистон

او خفته به ناز در شبستان

Ёрб ки аз он худои нотарс

یارب که از آن خدای ناترس

Инсофи ман шикастаи бустон

انصاف من شکسته بستان

эй чашми туро ба куштани ман

ای چشم ترا به کشتن من

Як ғамза ва сад ҳазор дастон

یک غمزه و صد هزار دستان

Ҳам мастӣ ва ҳам хушӣу ҳамаи вақт

هم مستی و هم خوشی و همه وقت

Хуши бод ҳамеша вақти мисатон

خوش باد همیشه وقت مستان

Фарёди зи булбулони баромад

فریاد ز بلبلان برآمد

Мхром ба ноз дар гулистон

مخرام به ناز در گلستان

Доғӣ ки фироқ бар дилам кард

داغی که فراق بر دلم کرد

Бишкоф ва бибин , ҳануз ҳаст он

بشکاف و ببین، هنوز هست آن

Шуд кушта ба дасти ҷаври хусрав

شد کشته به دست جور خسرو

Охири нигаҳӣ ба зери дастон

آخر نگهی به زیر دستان