Савдои хубон кам нашуд , зини ҷони ғами Фрсўди ман

سودای خوبان کم نشد، زین جان غم فرسود من

Ҳастӣ ҳама кардам зиён , ин буд зишони суди ман

هستی همه کردم زیان، این بود زیشان سود من

Бо ҳар ки бинмудам вафо , дидам ҷафоеи оқибат

با هر که بنمودم وفا، دیدم جفایی عاقبت

Шукрӣ нагуфт аз ҳеҷ кас , ин ҷони нохушнӯди ман

شکری نگفت از هیچ کس، این جان ناخشنود من

Ман худ зи дасти ҳиҷри ту дар талхӣ ҷон канданам

من خود ز دست هجر تو در تلخی جان کندنم

Абрӯ турш карда Марв , эй тарк хашм олуд ман

ابرو ترش کرده مرو، ای ترک خشم آلود من

Биншин ба болинами дамӣ , ман худ нахоҳам зистан

بنشین به بالینم دمی، من خود نخواهم زیستن

Бории бубинам рӯй ту , кофӣаст худ мақсӯди ман

باری ببینم روی تو، کافیست خود مقصود من

Зини оҳи дрдонгиз ман бигирист чашми халқи хӯн

زین آه دردانگیز من بگریست چشم خلق خون

Ёрб чаҳ будӣ чашми ту ,гар пар шудӣ аз дӯди ман !

یارب چه بودی چشم تو، گر پر شدی از دود من!

Аз нолау зории забони як дам наме осоидм

از ناله و زاری زبان یک دم نمی آسایدم

Байн то чаҳ хоҳад кард бози ин оҳи зуди азуади ман !

بین تا چه خواهد کرد باز این آه زود ازود من!

Нолидан ёқӯбем дар санг мегардад ҳаме

نالیدن یعقوبیم در سنگ می گردد همی

Девор дар рақс оварад ин нағмаи Довӯди ман

دیوار در رقص آورد این نغمه داود من

Имшаб наоне рӯйро бар остонаш суда ам

امشب نهانی روی را بر آستانش سوده ام

эй гиря имрӯзӣ машав ин рӯй хок олуд ман

ای گریه امروزی مشو این روی خاک آلود من

Хунобаи хусрави чунин дидаи ниФгндии бурун

خونابه خسرو چنین دیده نیفگندی برون

Гар дили надодӣ ҳар дамаши ашк ҷигар полуд ман

گر دل ندادی هر دمش اشک جگر پالود من