Моҳии гузашт ва шаб нахуфт ин дидаи бедори ман

ماهی گذشت و شب نخفت این دیده بیدار من

Ёдӣ накард аз дӯстони ёри Фромши кори ман

یادی نکرد از دوستان یار فرامش کار من

Фарёд шабҳоем чунин каз дард май оради хабар

فریاد شبهایم چنین کز درد می آرد خبر

Бисёр дилҳо хӯн кунад , ин нолаҳои зори ман

بسیار دلها خون کند، این ناله های زار من

Зини бахт бе фармони худ дар ҳайрати маргам , дамӣ

زین بخت بی فرمان خود در حیرت مرگم، دمی

Берун наёяд чун кунам ин ҷони бдкрдори ман

بیرون نیاید چون کنم این جان بدکردار من

Ёр ар чаҳ аз чашми накӯ дидан наме оради маро

یار ار چه از چشم نکو دیدن نمی آرد مرا

эй дидаи бад , кӯри шӯ , гар нанигарӣ дар ёри ман

ای دیده بد، کور شو، گر ننگری در یار من

Ҳон , эй рақиб , ар май кашии ҳам бар кафш на теғ ро

هان، ای رقیب، ار می کشی هم بر کَفَش نِه تیغ را

Моно ки шармӣ оядат аз дидаи хўнбори ман

مانا که شرمی آیدت از دیده خونبار من

Бар ҷони ман охир ҳануз , аз чист , бар омад гиреҳ ?

بر جان من آخر هنوز، از چیست، بر آمد گره؟

Бас нест ин кон зулф зад чандини гиреҳ дар кори ман

بس نیست این کان زلف زد چندین گره در کار من

Гар ту ниозорӣ , бигӯ то хешро қурбон кунам

گر تو نیآزاری، بگو تا خویش را قربان کنم

Чаҳ пурсӣ аз озори дил , май байн ба ҷони зори ман

چه پرسی از آزار دل، می بین به جان زار من

Ман хӯн худ кардам бҳл , зон гӯнаи кат бояд , бикаш

من خون خود کردم بحل، زان گونه کت باید، بکش

Бошад ки хашмат кам шавад , эй кофари хунхори ман

باشد که خشمت کم شود، ای کافر خونخوار من

Гуфтӣ ки рози ин дарун сӯзӣ надорад ончунон

گفتی که راز این درون سوزی ندارد آنچنان

Ту рост май гӯйӣ , вале пайдост аз гуфтори ман

تو راست می گویی، ولی پیداست از گفتار من