Офати зуҳд ва тавба шуд тарки шробхўори ман

آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

Ёр гар ӯст , кӣ шавад тавбау зуҳди ёри ман ?

یار گر اوست، کی شود توبه و زهد یار من؟

Бодаи ҳиҷр хӯрданам , ранҷи хумор дар танам

باده هجر خوردنم، رنج خمار در تنم

Ҷузи зи ҳаловат лабаш нашканад ин хумори ман

جز ز حلاوت لبش نشکند این خمار من

эй чу туе нхостаҳи паҳлавӣ ман нишин дамӣ

ای چو تویی نخاسته پهلوی من نشین دمی

То биншинад аз даруни оташи антзормн

تا بنشیند از درون آتش انتظارمن

Рағбат агар намекунам , соқии хӯн худ шавам

رغبت اگر نمی کنم، ساقی خون خود شوم

Мутриби ройгони ту нолаи зирўори ман

مطرب رایگان تو ناله زیروار من

Бе ту ду чашм чор шуд , хок дар ту серума ам

بی تو دو چشم چار شد، خاک در تو سرمه ام

Серумагар аз ту боядам , хок ба ҳар чаҳор ман

سرمه گر از تو بایدم، خاک به هر چهار من

Чун ту савор бигузарӣ , дида гуҳар фишон кунам

چون تو سوار بگذری، دیده گهر فشان کنم

Хоҳи қабулу хоҳи рад , нест ҷузи ин нисори ман

خواه قبول و خواه رد، نیست جز این نثار من

Бас ки пар аз ғубор шуд дили зи ту ,гар нафаси занам

بس که پر از غبار شد دل ز تو، گر نفس زنم

Хок ба рӯем афганд , ин дили пари ғубори ман

خاک به رویم افگند، این دل پر غبار من

Ранҷа машав ба куштанам , зон ки ба рухсати ғамат

رنجه مشو به کشتنم، زان که به رخصت غمت

Фитна тамом мекунад меҳнати ним кори ман

فتنه تمام می کند محنت نیم کار من

Лоғ макун ки хсрўо , домани худ зи ман макаш

لاغ مکن که خسروا، دامن خود ز من مکش

Чун ки зи даст ман бишуд домани ихтиёри ман

چون که ز دست من بشد دامن اختیار من