Субҳи давлат май дамад ё худ рухи ҷононсти ин

صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این

Буи гул меояд ин ё буи он бустонаст ин

بوی گل می آید این یا بوی آن بستانست این

Дидам аз хандаи намаки резонаш , гуфтам « биркаи боз »

دیدم از خنده نمک ریزانش، گفتم «برکه باز»

Ҳам ба ханда гуфт « баҳр сина бирёнаст ин »

هم به خنده گفت «بهر سینه بریانست این »

зи оби чашми ман гиёҳи меҳр май раведи мудом

ز آب چشم من گیاه مهر می روید مدام

Бингар , эй номеҳрбон , то чаҳ аҷаб боронаст ин

بنگر، ای نامهربان، تا چه عجب بارانست این

Ҷонам аз ҳиҷрони буруни рафтаи сет ва май байнами туро

جانم از هجران برون رفته ست و می بینم ترا

Дил гувоҳӣ медиҳад бо ман ки инак онаст ин

دل گواهی می دهد با من که اینک آنست این

Ҳар ки дид он сафҳаи рухсор , хонд алҳмд ва гуфт

هر که دید آن صفحه رخسار، خواند الحمد و گفت

Аллоҳи аллоҳи оятӣ аз раҳмат яздонаст ин

الله الله آیتی از رحمت یزدانست این

Рукни ҳақи волои дайни кохтар ба таъзими тамом

رکن حق والای دین کاختر به تعظیم تمام

Пош май бӯсади гуҳӣ , дастурӣ султонаст ин

پاش می بوسد گهی، دستوری سلطانست این

Даии расидаи арғунуни ъушрати шодӣ ба даст

دی رسیده ارغنون عشرت شادی به دست

Дод хусравро ки хдмтгор хусрав хонаст ин

داد خسرو را که خدمتگار خسرو خانست این