Бош то машкати зи барг ёсамин ояд бурун

باش تا مشکت ز برگ یاسمین آید برون

Бинӣ аз тан чанд ҷон нозанин ояд бурун

بینی از تن چند جان نازنین آید برون

Тир заҳр олуд чашмати қасд ҷонам ме кунад

تیر زهر آلود چشمت قصد جانم می کند

Ҳамчуи занбӯрӣ ки ногуҳ аз камӣн ояд бурун

همچو زنبوری که ناگه از کمین آید برون

Монда дар зери замини хуршед , охир рух бапуш

مانده در زیر زمین خورشید، آخر رخ بپوش

То магари хуршед аз зер замин ояд бурун

تا مگر خورشید از زیر زمین آید برون

Чун ба пушти зини нишинӣ ,гар ндидстӣ бибин

چون به پشت زین نشینی، گر ندیدستی ببین

Каз миёни беди сар дар остин ояд бурун

کز میان بید سر در آستین آید برون

Гар лаб чун ангабинатро ба дандони бркнм

گر لب چون انگبینت را به دندان برکنم

Хӯн аз ӯ берун наёяд , ангабин ояд бурун

خون از او بیرون نیاید، انگبین آید برون

Зуҳраи ман бас ки аз даст ҷафоҳоят нашуд

زهره من بس که از دست جفاهایت نشد

Хӯни ҳаме аз чашмаи чашм ангабин ояд бурун

خون همی از چشمه چشم انگبین آید برون

Нақши ту бар дида хусрав нишаст аз интизор

نقش تو بر دیده خسرو نشست از انتظار

Гар ниёе , чашми ман бо ҳамнишин ояд бурун

گر نیایی، چشم من با همنشین آید برون