Ноз дар чашму киришма дар сар абрӯ макун

ناز در چشم و کرشمه در سر ابرو مکن

Вар кунӣ хайру бало , бории назар ҳар сӯ макун

ور کنی خیر و بلا، باری نظر هر سو مکن

Боз май дории зи куштан наргис бидамаст ро

باز می داری ز کشتن نرگس بدمست را

Ин фусун гиро намеояд , бар он ҷодӯ макун

این فسون گیرا نمی آید، بر آن جادو مکن

Бӯса Эй додӣу киштӣ , ваа ки дигари гоҳи гоҳ

بوسه ای دادی و کشتی، وه که دیگر گاه گاه

Дарди ошиқро ба дармон мекунӣ , бад ху макун

درد عاشق را به درمان می کنی، بد خو مکن

Теғ бар ваии зан ки пешати лоф озодӣ занад

تیغ بر وی زن که پیشت لاف آزادی زند

Мо гирифторем , тундӣ бар сар абрӯ макун

ما گرفتاریم، تندی بر سر ابرو مکن

Дард дил мегӯям ва бо онкии хуии нозукат

درد دل می گویم و با آنکه خوی نازکت

Гар дили аинҷонист , бории сӯии дигар рӯ макун

گر دل اینجانیست، باری سوی دیگر رو مکن

Ташнаи хӯн мусулмонаст чашми кофарат

تشنه خون مسلمان است چشم کافرت

Гар мусулмонии ту кофар , гуфт он ҳиндӯ макун

گر مسلمانی تو کافر، گفت آن هندو مکن

Пардаи ушшоқи ту сад пора хоҳад шуд чу гул

پرده عشاق تو صد پاره خواهد شد چو گل

Бодаро густох бо он зулфи анбар бӯ макун

باده را گستاخ با آن زلف عنبر بو مکن

Ман ки аз ҷони дасти шастам , додани пандам чаҳ суд ?

من که از جان دست شستم، دادن پندم چه سود؟

эй табиб , ар ҳушёрӣ , мурдаро дору макун

ای طبیب، ار هشیاری، مرده را دارو مکن

эй ки чун хусрави гирифтори ҳавои дил на Эй

ای که چون خسرو گرفتار هوای دل نه ای

Офияти хоҳӣ , назари андари рух некӯ макун

عافیت خواهی، نظر اندر رخ نیکو مکن