Умр бирафт ва нарафт ишқи зи савдои ман

عمر برفت و نرفت عشق ز سودای من

Тарк ҷавонон нагуфт ин дили шайдои ман

ترک جوانان نگفت این دل شیدای من

Баста ба ҷонами камари пеш батон чун кунам

بسته به جانم کمر پیش بتان چون کنم

Хосият ин медиҳад толеъи ҷавзои ман

خاصیت این می دهد طالع جوزای من

То ба хароботи ишқи доманами олӯдаи гашт

تا به خرابات عشق دامنم آلوده گشت

Бар сари бозори ишқ пеш нашуд пои ман

بر سر بازار عشق پیش نشد پای من

Пухтани савдои васл , ҷону диламро бсухт

پختن سودای وصل، جان و دلم را بسوخت

Чун нагарм , хом буд , ин ҳамаи савдои ман

چون نگرم، خام بود، این همه سودای من

Оинагар рӯй тест , оҳи дил , эй оҳи дил

آینه گر روی تست، آه دل، ای آه دل

Иллат агар ишқи тест , вои ман , эй вои ман

علت اگر عشق تست، وای من، ای وای من

Ту ба қаттоли манӣ , ман ба тамошои ту

تو به قتال منی، من به تماشای تو

Беҳтар аз ин худ набӯд ҳеҷ таманнои ман

بهتر از این خود نبود هیچ تمنای من

То ту ба чашм омадӣ аз пас ин , ҳеҷ гуҳ

تا تو به چشم آمدی از پس این، هیچ گه

Дар рух хубон надид чашми гҳрзои ман

در رخ خوبان ندید چشم گهرزای من

Беш наомад марои шакли гулии пеши чашм

بیش نیامد مرا شکل گلی پیش چشم

Беш хасӣ нагзарад бар лаби дарёии ман

بیش خسی نگذرد بر لب دریای من

Қиссаи борони ашк беш нагӯям , азонк

قصه باران اشک بیش نگویم، ازآنک

Дар хури гӯш ту нест лؤлؤии лолои ман

در خور گوش تو نیست لؤلؤی لالای من

Баҳр чаҳ медорем , банда агар куштании сет

بهر چه می‌داری‌ام، بنده اگر کشتنی ست

Ранҷа кун он теғро баҳри тақозои ман

رنجه کن آن تیغ را بهر تقاضای من

Хусрави бедили зи шавқ бар дар ту хок шуд

خسرو بیدل ز شوق بر در تو خاک شد

Ҳеҷ нагуфтӣ « куҷост ошиқи танҳои ман ? »

هیچ نگفتی «کجاست عاشق تنهای من؟»