эй дил аз онҳо ки рафт , гар битавонӣ макун

ای دل از آنها که رفت، گر بتوانی مکن

Ёд ҷавонӣ балост , беш ту доне макун

یاد جوانی بلاست‌، بیش تو دانی مکن

Қисми худ эй ҷони зи тан , ҷумла гирифтӣ кунун

قِسم خود ای جان ز تن‌، جمله گرفتی کنون

Хонаи ту дигараст , хез ва гаронӣ макун

خانهٔ تو دیگر است‌، خیز و گرانی مکن

эй лабу чашмати бало , ғамза пинҳон мазан

ای لب و چشمت بلا‌، غمزهٔ پنهان مزن

Теғ бизан ошкор , доғ наоне макун

تیغ بزن آشکار، داغ‌ نهانی مکن

Чанд хиромон рӯй , ваа ки битарс аз худо

چند خرامان روی، وه که بترس از خدا

Ғорати перони роҳи байн ва ҷавонӣ макун

غارت پیران راه بین و جوانی مکن

Ҳар чаҳ бихоҳӣ зи ҷавр бар сари афтодагон

هر‌چه بخواهی ز جور بر سر افتادگان

намебитавонӣ валек , гар битавонӣ макун

می‌بتوانی ولیک‌، گر بتوانی مکن

Ҳасан чу майдон диҳад , гӯии зи сарҳо мтоб

حسن چو میدان دهد، گوی ز سرها متاب

Рахши бақо саркашаст , суст аноне макун

رخش‌ِ بقا سرکش است، سست‌عنانی مکن

Аҳли дил ар пеши азин , кушта хубон шуданд

اهل دل ار پیش ازین‌، کشتهٔ خوبان شدند

Боқӣ аз он тавонад , дил нигаронӣ макун

باقی از‌آن‌ِ تواند، دل‌نگرانی مکن

Нармтар ӣ зани гиреҳ , бар сари абрӯии ноз

نرم‌تر‌ی زن گره‌، بر سر ابروی ناز

Ҳоли дилами дидае , сахт камоне макун

حال دلم دیده‌ای، سخت‌کمانی مکن

Ҳасани ту олам гирифт , хӯрдаи зи хусрави мгир

حسن تو عالم گرفت، خورده ز خسرو مگیر

Мурғи сулаймон басаст , мурғ забонӣ макун

مرغ سلیمان بس است، مرغ‌زبانی مکن