эй дил , илм ба малики қаноат баланд кун

ای دل، علم به ملک قناعت بلند کن

Чашми тамаъ з хон хасон бегазанд кун

چشم طمع ز خوان خسان بی گزند کن

Хок аст ҳастӣ туу хоҳӣ ки зар шавад

خاک است هستی تو و خواهی که زر شود

Аз кимиёӣ нестяш баҳра манд кун

از کیمیای نیستیش بهره مند کن

Дар хилвати ризои зи сӯии аллоҳи рӯзгир

در خلوت رضا ز سوی الله روزگیر

Ва Иблисро ба силсилаи шаръ банд кун

و ابلیس را به سلسله شرع بند کن

Рӯзӣ агар ба сӯхтаи меҳнатии рисӣ

روزی اگر به سوخته محنتی رسی

Бар оташи даруна ӯ ҷон сапанд кун

بر آتش درونه او جان سپند کن

Он каш риёзатӣ набӯд худ зи қанд на

آن کش ریاضتی نبود خود ز قند نه

Ва он каш маҳосинӣ набӯд , решханд кун

و آن کش محاسنی نبود، ریشخند کن

Аз кӯии ақл бар дар султони ишқи рӯ

از کوی عقل بر در سلطان عشق رو

Венаи тоҷи бФгн аз сару наъл саманд кун

وین تاج بفگن از سر و نعل سمند کن

То чанд зоғи мзблаҳ , лухтӣ ҳамЭй бош

تا چند زاغ مزبله، لختی همای باش

Худро ба нонамӯдани хеш арҷманд кун

خود را به نانمودن خویش ارجمند کن

Ҷони каши нахуст дар қадами шбрўони ишқ

جان کش نخست در قدم شبروان عشق

Бурҷи ҳисори чархи зи ҳиммат каманд кун

برج حصار چرخ ز همت کمند کن

Душмани ?герати зи пастии ҳиммат лагад занад

دشمن گرت ز پستی همت لگد زند

Ту хоки роҳ ӯ шӯу ҳиммат баланд кун

تو خاک راه او شو و همت بلند کن

Санг ар яке зананд , дуоашони дубораи гӯй

سنگ ار یکی زنند، دعاشان دوباره گوی

Кибр ар яке кунанд , тавозуъ дўчнд кун

کبر ار یکی کنند، تواضع دوچند کن

Ин остонаи малик касе , зи он дигар аст

این آستانه ملک کسی، ز آن دیگر است

Хусрав бирав ту , ҳеҷ касеро писанд кун

خسرو برو تو، هیچ کسی را پسند کن