эй бӯда дар қафои ту доими дуои ман

ای بوده در قفای تو دایم دعای من

Бегонагӣ макун ки шудӣ ошнои ман

بیگانگی مکن که شدی آشنای من

Даст аз ҷафо бидор , вагарна дуо кунам

دست از جفا بدار، وگرنه دعا کنم

То дод ман з ту бастанд худои ман

تا داد من ز تو بستاند خدای من

Гар ман дуо кунам ба саҳаргоҳ , вои ту

گر من دعا کنم به سحرگاه، وای تو

Гар даст ман нагирӣ , сад бори вои ман

گر دست من نگیری، صد بار وای من

Ту аз барои ишқӣу ишқ аз барои ту

تو از برای عشقی و عشق از برای تو

Ман аз барои дардаму дард аз барои ман

من از برای دردم و درد از برای من

Ту подшоҳи ҳасанӣу хусрави гадои ту

تو پادشاه حسنی و خسرو گدای تو

эй ҷон , бигӯ ки кист фақиру гадои ман ?

ای جان، بگو که کیست فقیر و گدای من؟